Перейти к основному содержанию

kursiv_in_telegram.JPG


725 просмотров

Цены на картины камнерезов из Алтая превышали 3 млн тенге

Несмотря на европейское признание, творческий бизнес уже несколько лет «топчется на месте»

Фото: Автора

Камнерезное производство работает в Алтае около 30 лет. Мастера используют редкую для Казахстана технику флорентийской мозаики. Картины собираются из множества каменных пластин разнообразной формы и текстуры. Идеальной работа считается, когда между пазлами нет зазоров, не видны и не чувствуются стыки.

В активе камнерезов Алтая победа на республиканском конкурсе «Шебер», звание лучшей мозаично-камнерезной мастерской в Казахстане и золотая медаль Европейской промышленной палаты. Но, несмотря на международное признание, производство пока не может выйти на новый уровень. Периодически в моногороде даже возникают слухи о закрытии цеха.

Предприниматель Виктор Переверзев признается «Курсиву», что его фирму «кормит» строительство и наружная реклама. Впрочем, тут же уточняет, хоть стабильной прибыли «камнерезка» пока не приносит, закрывать ее он не планирует.

У мастеров есть наработанная за годы клиентская база и действующий сайт. Владелец цеха соглашается, что при желании можно было бы разработать мощную программу раскрутки и найти больше заказчиков, но для расширения бизнеса необходима серьезная модернизация производства.

картина.jpg

Основное оборудование сконструировано в прошлом местными мастерами. Станки с алмазными дисками пока поддерживаются в рабочем состоянии, но и их ресурс ограничен. Купить новые, по словам предпринимателя, непросто. Не все нужное оборудование есть в продаже, те же станки, которые можно найти на рынке, по информации камнерезов, стоят не менее $50 тыс. каждый.

«Можно было бы взять кредит на развитие и даже побороться с конкурентами из России, но нас сильно подкосило участие в государственной программе кредитования, в рамках которой мы стали солидарными должниками, хотя и выплатили свой долг. Сегодня еще не сняты аресты с имущества, и все инструменты поддержки бизнеса нам недоступны. Кроме того, больше нет веры в действие таких госпрограмм», – делится Виктор Переверзев. 

Напомним, ранее «Курсив» рассказывал истории и других участников программы «Дорожная карта занятости», пострадавших от принципа солидарной ответственности и оказавшихся на грани разорения («Убийственная свита льготного кредита», №13 от 15 ноября 2018 года).

Международный заказ

По информации мастеров, чаще всего картины заказывают жители Нур-Султана и ближнего и дальнего зарубежья. Однажды камнерезы одновременно собирали два пейзажа для представителей двух стран – Казахстана и России. На каждом из них была изображена Белуха. На одной – казахстанский склон, на другой – российский.

В мастерской рассказывают, что дорогостоящие картины берут на подарки к юбилеям, работы попроще и подешевле покупают бывшие соотечественники, скучающие по Казахстану. Именно поэтому основной сюжет всех каменных полотен – природа ВКО, но в последние годы стал появляться интерес и к национальной тематике. Сейчас, к примеру, в цехе работают над созданием триптиха, посвященного культуре казахского народа.

мастерская.jpg

Стоимость картины зависит от ее размеров и использованного материала. По данным Виктора Переверзева, самые дорогие работы в годы стабильной экономики в стране стоили более 3 млн тенге. Но сейчас таких заказов нет. Рекорд за последние несколько лет – 1,8 млн тенге.

«Наши картины – это все же vip-продукция, и спрос на нее не отличается стабильностью. Заметили, что динамика продаж сильно зависит от ситуации в стране и мире», – поясняет предприниматель.

Отходы ювелирки

На изготовление одного каменного полотна уходит от месяца до полугода. Все зависит от масштаба работы и наличия нужного камня. Мастера не оценивают материал с точки зрения драгоценности, а смотрят в первую очередь на его текстуру. К примеру, чтобы собрать ствол дерева, нужна пластина с узором, похожим на кору.

«Рисунок каждого камня уникален, поэтому нельзя в деталях повторить уже созданную картину. В итоге каждая из наших работ – штучный товар. И поставить на поток производство невозможно», – говорит владелец мастерской.

Камнерезы работают с мрамором, хризопразом, змеевиком, альбидом, микрокварцитами, яшмой. Изначально цех был основан на базе Зыряновского свинцового комбината, и мастера, стоящие у его истоков, создали богатую литотеку – хранилище различных камней, которые распилены на пластины и рассортированы по цветам.

В мастерской отмечают, что, если бы не эта база, в рамках действующего законодательства работать им было бы сложно. Для поиска нужного природного материала пришлось бы брать разрешение на разработку карьера.

«Купить можно далеко не весь камень, хотя мы и ездим периодически на рынки Алматы, пытаясь пополнить нашу литотеку. У ювелиров берем некондиционный для них, но пригодный для нас материал. Случаются неплохие находки и в строительных магазинах, где есть выбор облицовочного камня», – рассказывает предприниматель.

Несмотря на тысячи фрагментов, собранных в хранилище, некоторые пожелания заказчиков ставят мастеров в тупик. Каменные пластины в основной массе имеют приглушенные тона, но отдельные сюжеты требуют яркого цветового решения. 

Долго, к примеру, не могли камнерезы подобрать сырье для изготовления огненных жарков, в итоге пришлось использовать смальту – непрозрачное стекло.

Как отмечают в цехе, чтобы научить человека камнерезному ремеслу, нужно от двух до пяти лет. Есть костяк мастеров, которые периодически обучают новичков. Но не все ученики в итоге остаются в деле, так как сборка картин – монотонный и кропотливый труд. Несколько лет назад в мастерской работало 10 человек, сейчас всего пять.

Несмотря на все трудности, камнерезы все же пытаются держать марку и если не развивать производство, то хотя бы сохранить его. В Алтае заверяют, что аналогичных цехов нет в стране, кроме того, каменные картины могут стать одним из брендов Восточного Казахстана, если все же наберет обороты программа развития туризма.


155 просмотров

Қазақстан сүт зауыттары шикізат тапшылығын сезінуі мүмкін

Өйткені қайта өңдеуге тапсырылатын сүттің тең жартысы Кедендік одақ техникалық талаптарына сай емес

Фото: Shutterstock

2020 жылдың 1 қаңтарында Қазақстанға аталмыш саланы ретке келтіру үшін берілген мерзім бітеді. Содан кейін стандартқа сай келмейтін сүт қабылданбайды. 

Тұяқ серпіп үлгермейсің...

Негізінде, өнім құрамы мен тазалығына қойылатын талаптар, шикізат жинаудың бекітілген ережесі бар. Кәсіпорындар мен жеткізушілер 2018 жылдан осы стандарттар бойынша жұмыс істеуі керек еді. Алайда бұл реформа тағы да 2 жылға шегерілген болатын.

Бұл туралы Қазақстан сүт одағының Павлодарға жұмыс сапарымен келген мамандары ескертті. Шикізат стандартқа сай болу үшін қорадағы малды қалай жемдеп-бағуды, оның сүтін жинау мен сақтау тәртібін үйрететін жол картасын әзірлеген. 

Қазақстан сүт одағының атқарушы директоры Владимир Кожевников БАҚ-қа арналған брифинг барысында:

«Аталмыш жол картасы өңделетін сүттің қауіпсіздігін қамтамасыз етуге бағытталған барлық шараларды қамтыған. Бұл – біздің саладағы басты талап.  Ал талапқа сай келмейтін шикізатты сүт өңдейтін кәсіпорындарға қабылдай алмаймыз», – деп мәлімдеді.

«Тұтынушылар таңдауын анықтайтын зерттеу нәтижесі тұрғындардың 34 пайызы қолдың сүтін еш алаңсыз пайдалана беретінін көрсетті. Ал оңтүстік аймақтарда халықтың 44 пайызы жеке қосалқы шаруашылықта сауылған сүттің сапалы екеніне сенімді. Яғни, көпшілік өңделмеген өнімді тұтынады деген сөз. Жол бойында сатылған сүтті алсаңыз, оның қандай жағдайда сауылғаны, қалай сақталғаны, қалай жеткізілгені белгісіз. Қазір далада күн ыстық, 38 градустан асады, ал әйелдер көшеде сүт сатып отыр»,– дейді жол картасының үйлестірушісі Сәуле Жанкина. 

Ал «Молсервис» ЖШС-нің директоры Сергей Чепурконың айтуынша, Кедендік одақтың стандарттары оған дайын емес шикізат жеткізушілерін тығырыққа тіреуі мүмкін. Қайта өңдеуші кәсіпорындар қазірдің өзінде тек үлкен қожалықтармен әріптестік орнатқанды жөн көріп, жеке шаруалармен жұмыс істеуден бас тартып жатыр. 

«Соңғы жылдары біздің компания бұндай проблемаларға тап болған жоқ, өйткені біз сенімді жеткізушілермен жұмыс істейміз. Егер бұрын шикізаттың жартысы ЖШС-лардан, жартысы жеке қосалқы шаруашылықтардан келсе, қазіргі кезде олардың үлесі 25% ғана», – дейді кәсіпкер.

Сонымен қатар ауылшаруашылық кооперативтерінің құрылуы шикізат сапасын арттыруға жасалған жақсы қадам деп пайымдайды кәсіпкер. Алайда бұл жерде тірліктің бәрі басшылардың кәсіби біліктілігіне келіп тіреледі.     

«Бұл өзгеріске дайын болмағандардың бәрінде өнімді өткізу тұрғысынан қиындық туындайды. Олар сүтті сатып ала салып, өткізіп, бірден ақшасын аламыз деп ойлайды. Бірақ бәрі оңай емес. Бірнеше жыл бұрын жекізушілермен үлкен қиындықтар болған еді. Сапасыз өнімді қабылдамай, сүт таситын көлікті қайтарып жіберіп отырдық. Соның бәрі жеке үйлерден жиналған сүт болатын», – дейді Сергей Чепурко.

Ауыл сүтті көп бере ме? 

Қазақстан сүт одағының мәліметтері бойынша, бүгінде елімізде сатылатын 1,5 млн тонна сүттің 77% -ын ұсақ шаруашылықтар өндіреді. Егер үлкен қожалықтардан алынатын сүтке ешқандай шағым болмаса, жеке мал ұстайтындарға айтылатыны жеткілікті. Өндірілетін шикізаттың шамамен 700 мың тоннасынан түрлі  кемшілік табылады, кейбірінде микробиологиялық көрсеткіштер жоғары болса, екіншісінен антибиотиктер табылған. Шикізат сапасына ауыл арасының алшақтығы, сүт жинау желісінің дамымауы, мамандар тапшылығы, ақыр аяғы сүт тапсырушылардың сауатсыздығы кері әсер етеді. 

Қазақстан Сүт одағының атқарушы директоры Владимир Кожевниковтың айтуынша, тағы бір үлкен мәселе – жазда сүт зауыттарына сүт артығымен жеткізілсе, қыста олар шикізаттан қысылады. Нәтижесінде зауыттар құрғақ сүт ұнтағына тәуелді, оның 90 пайызы  шетелден жеткізіледі. 

Жеке қосалқы шаруашылықтардың басын  кооперативтерге біріктіру кедендік одақтың техникалық талаптарына сай болуға ықпал етеді деп тұжырымдайды сүт одағының өкілдері. Қарағанды облысында осындай кооперативке бас біріктірудің жарқын мысалы бар. Айталық, «Нәтиже» ЖШС облыста 30-ға жуық сүт қабылдау пункті желісін құрған. Қабылдау пункттерінде сүт дереу сүзіліп, салқындатылады да,  оның тазалығы, сапасы тексеріледі, содан кейін кедендік одақ талаптарын сай, арнайы ыдыстарда зауытқа жеткізіледі.

«Егер сүт сапасыз болса, техникалық талаптар енгізе саласымен, шығынға батамыз. Сондықтан біз сүт тапсырушыларға шикізат сапасына қандай талаптар қойылатынын түсіндіріп, арнайы сүт қабылдау орындарын құрып жатырмыз. Бұл істен оң нәтиже шығады деп үміттенеміз»,– дейді «Нәтиже» ЖШС-нің директоры Дәулетбек Акпар. 

Оның айтуынша, әзірге айына 3-4 рет тапсырылатын сүт сапасы қойылатын талапқа сай болмай шығады.

Ал Жаманжол ауылының тұрғыны Светлана Мокишина 20 жылдан бері сүт өткізіп келеді. Оның айтуынша кооператив құрылғалы бері, өткізілетін сүтке қойылатын талап қатайған, дегенмен өз шикізатын тұрақты тапсырып тұруға мүдделі жергілікті тұрғындар бұл талаптарға тез бейімделіпті.

«Сүттің тексерістен өтпей қалуы сирек кездеседі, қойылатын талаптар да аса қиын емес, ең бастысы – тазалық сақталып, сүт беретін мал сау болса болғаны», – дейді Светлана Мокишина.

Дегенмен Сүт одағы өкілдерінің деректеріне жүгінсек, жеке шаруашылық иелері кооперативке кіруге аса құлықты емес. «Ауыл сүті» ЖШС директоры Қанат Әбдіғалиевтің пікірінше, оған халықтың бұндай бірлестіктің артықшылығы туралы хабарсыздығы себеп.

«Тұрғындарға кооперативтің не екенін, оған арнайы субсидия бөлінетінін, әр литр сүттен 10 теңге кооперативке қайтатынын түсіндіру керек. Бұл да ынталандыратын фактор.  Бағдарлама шыққанымен, ол туралы нақты ақпарат сүт тапсырушыларға жетпей жатыр», – деп пайымдайды Қанат Әбдіғалиев.

Ақпараттық технологиялардың көмегі 

Қазіргі кезде өндірушілер Collect mobile қосымшасын пайдалана бастаған. 

«Бұл қосымша сүт өнімділігіне әсер ететін факторларды анықтауға және сүт тапсырушылардың көрсеткіштерін бір жерге жинақтауға мүмкіндік беріп, қайта өңдеушілерге өз жұмысын дұрыс жопарлауға көмектеседі. Мәселен, осы ауданда сүтті сиырлар азайып бара жатса, олар мал тұқымын асылдандырады. Бұл өз кезегінде сүт тапсырушылардың шикізаты көбейіп, табысының артуына ықпал етеді», –деп түсіндірді БҰҰ Азық-түлік және ауылшаруашылық ұйымының агроөнеркәсіп бойынша экономисті (FAO) Инна Пунда.

Инна Пунданың айтуынша, бұл ноу-хаудың  басты міндеті – сүт өндірісі тізбегін «тапсырушы-өндірушіге» дейін қысқарту. 

«Қазіргі кезде сүт өндірісі тізбегінде сүт тапсырушылар мен зауыт емес, алыпсатарлар жақсы пайда тауып отырғаны айқын. Өкінішке қарай, алыпсатарлықтың арқасында күніне бірнеше мың доллар табатындар бар. Олар шаруалардың хабарсыздығын пайдаланып, зауытты шикізатқа тәуелді етіп, өз ойларындағы бағаны қоюға мүдделі»,– деп тұжырымдайды сарапшы.
 

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Читайте нас в TELEGRAM | https://t.me/kursivkz

Вопрос дня

Архив опросов

Как вы провели или планируете провести отпуск этим летом?

Варианты

svadba.jpg

Цифра дня

старше 20 лет
половина продаваемых авто в Казахстане

Цитата дня

Земля должна принадлежать тем, кто на ней работает. Земля иностранцам продаваться не будет. Это моя принципиальная позиция

Касым-Жомарт Токаев
президент Республики Казахстан

Спецпроекты

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Биржевой навигатор от Freedom Finance

Биржевой навигатор от Freedom Finance


KAZATOMPROM - IPO уранового гиганта
Новый Курс - все о мире инвестиций

Банк Хоум Кредит

Home Credit Bank


Новый Курс - все о мире инвестиций
Новый Курс - все о мире инвестиций