Перейти к основному содержанию

kursiv_in_telegram.JPG


483 просмотра

Жаңа салық шағын кәсіпкерлерге салмақ салып тұр

Оралдық саудагерлерге барлық даулы мәселелерді шешу үшін бір апта берілген

Фото: Shutterstock.com

Қолданыстағы заңнамаға жарнамаға салынатын салық туралы  енгізілген кезекті өзгерістер 2019 жылдың 11 сәуірінен өз күшіне ене сала, қала билігі оралдық саудагерлерге бірден ескерту жасап, тауарларыңды өз сауда орындарыңда жармалағыларың келсе – салық төлеңдер деген. Ал кәсіпкерлер қазір жаңа салық енгізетін уақыт емес, сауда-саттық онсыз да түсіп кетті деп шырылдайды. Жарнама агенттіктерінің жағдайы тіптен мүшкіл, кәсіпкерлердің  айтуынша, «Жарнама туралы» заңға енгізілген өзгерістер оларды бірден тақырға отырғызады. 

Жарнама керек пе – төле 

«10 сәуір күні саудагерлерге маңдайшадағы  жазудың қайсысы жарнама, қайсысы жарнама емес екенін түсіндіру үшін Оралдың орталық көшесі – Назарбаев даңғылында  рейд жүргіздік», – дейді Орал қалалық сәулет және құрылыс басқармасының бас маманы Ирина Вайдиева.

Оның айтуынша, бір күннің ішінде 160-тан аса сауда орындары тексерілген. Рейд барысында көптеген кәсіпкерлерден жарнама тақтайшаларын безендіруде түрлі кемшілік анықталған. Айталық, заң бойынша, жарнама екі тілде жазылуы керек, көпшілігінде тек орыс тілінде ғана ілініпті. Сондай-ақ, сауда орнының қасына штендер қою талаптары да бұзылған. Ендігі жерде ары-бері қозғалтуға ыңғайлы жарнама  құрылымына да салық салынады: оның бір жақ бетіндегі жарнама үшін – 5 АЕК (12625 теңге), 2 жағына да жарнама жазылса – 10 АЕК көлемінде салық төленуі керек. Әкімдік қызметкерлері әзірге кемшіліктерді жою туралы ескертпе беріп, егер жарнама ілгілері келсе, қосымша салық төлеуге дайын болыңдар деген. Барлық дүкен, мейрамхана мен дәмхана иелеріне сауда орындарын заң талаптарына сай безендіруі үшін бір апта уақыт беріпті.  «Сауда орнының атауы мен жұмыс уақыты жазылған маңдайша жарнамаға жатпайды. Сатылатын өнім үлгісі орналасатын сөре мен терезе, оларды іш жағынан безендіру де жарнама емес. Ал жеңілдіктер мен түрлі акция туралы плакаттар, сөренің сырт жағына жарнамалық хабарландыру ілінсе, жарнамаға жатады»,– деп түсіндірді Ирина Вайдиева.

Бұндай жарнаманың көлемі 2 шаршы метрге жетпесе, айына 1 АЕК көлемінде салық төленуі тиіс. Егер бизнес нысанның қасбетінде жүгімежол экраны болса, ол үшін 2 АЕК (5050 теңге) салық салынады. 

Ирина Вайдиеваның айтуынша, алдағы 2-3 ай бойы рейд тұрақты түрде жүргізіліп тұрмақ. 

«Әзірге кәсіпкерлер заңнамаға енген өзгерістер туралы біліп, түсінуі үшін түсіндіру жұмыстарын жүргізудеміз. Одан кейін маңдайшасын ретке келтіріп, жарнамалық құрылымдарды талапқа сай безендірмесе, оларды әкімшілік жауапкершілікке тартуға мәжбүр боламыз»,– деп нақтылады Вайдиева.

Жаңа салық саудаға салмақ салады 

БҚО Мемлекеттік кірістер департаменті мемлекеттік қызмет басқармасының басшысы Тимур Төлеповтің мәліметіне сүйенсек, 2018 жылы оралдық кәсіпкерлер жарнаманың барлық түрі үшін  54,3 млн теңге көлемінде салық төлеген. Ал 2019 жылдың үш айында бұл сома 13 миллионнан асқан. 
«Бұл кіріс бірден жергілікті бюжетке түседі. Сәйкесінше, қазынаға түсетін салық көлемі артқан сайын, облыстың дамуына да көп қаржы жұмсалады», – дейді Тимур Төлепов.

Алайда сыртқы жарнамаға салынатын салық есебінен облысты дамыту кәсіпкерлердің көңілінен шығып тұрған жоқ. 

Юрий Замалютдинов  – сыртқы жарнама үшін салық төлеу керек деген ескертпені ең бірінші боп алғандардың бірі.
  
«Қазір шағын кәсіпкерге өз дүкеніндегі жарнама үшін салық төлеттіретін уақыт емес. Сауда түсіп кетті. Біз қазір тек жан бағып отырмыз. Иә, сөрелерде жеңілдіктер туралы ақпарат жазылған. Бірақ неге біз бұндай қадамға барып жатырмыз? Өйткені айналымдағы қаржының аздығынан біз салық төлей алмай, қызметкерлердің жалақысын бере алмай отырмыз», – деп пайымдайды кәсіпкер.  

Антиквар сағат сататын шағын дүкеннің иесі Александр Карнаухов салық заңнамасына енгізілген кезекті жаңалықтан кейін «бұл бизнесті қоятын уақыт келген жоқ па» деген ой мазалап жүргенін жасырмайды. 

«Қазір онсыз да сауда жүрмей тұр, енді келіп жаңа салықпен аяқтан шалмақ. Рейд келіп кеткен соң, әйнектегі жеңілдіктер туралы жарнаманы жұлып тастадым. Менің түсінбейтінім, өз тереземдегі жарнама үшін не үшін тағы да салық төлеуім керек? Меніңше бұл –ақымақтық. Қазір тура осы дүкенді жауып тастағым келіп тұр», – деп қамығады кәсіпкер. 

Жаңа салық жарнама бизнесін тақырға отырғызады 

«РИА МИР» жарнама агенттігінің басшысы Антон Ротштайн  «Курсивпен» әңгіме барысында кейбір сыртқы жарнама қызметтеріне салық төлегенше, одан бас тартқан арзанға түсетінін айтады. 

«Жарнама туралы» заң мен ҚР Салық Кодексіне енгізілген өзгерістердің басым бөлігі әлі шикі деп есептеймін. Бұл өзгерістерді қолдану ережелері де әлі бекітілмеген, жергілікті мемлекеттік органдар оларды қалауынша түсіндіріп жүр. Оның үстіне олардың түсіндіруі кәсіпкердің пайдасына емес», – дейді кәсіпкер. 

Жарнама агенттігі басшысының айтуынша, Салық кодексінің 605-бабы бойынша,  салық көлемі жарнама орналасқан аумаққа тікелей байланысты. Айталық, 20 шаршыметрлік жарнама үшін 10 АЕК көлемінде салық төленуі тиіс. Сколлер мен LED-экран үшін де салық көлемі осындай. 

2019 жылдың 11 сәуірінен кәсіпкерлер жарнама конструкциясының әр беті үшін емес, көрсетілетін әр сурет үшін айына 10 АЕК көлемінде салық төлеуі керек. Бейнежарнамаға салынатын салық 7 АЕК-ке дейін төмендеді. Алайда сәулет басқармасындағылар кәсіпкерлерге сыртқы жарнама нысаны үшін емес, LED-экранда көрсетілетін әр бейнеролик үшін салық төлеу қажет деп түсіндірген. 

«Басқа аймақтардағы әріптестеріммен сөйлестім, алайда жергілік әкімдіктердің ешқайсысы «сыртқы жарнама нысанында орналастырылатын бейнесуреттің әр беті» деген сөзді шенеуніктер неліктен салық әрбір бейнеролик үшін төленуі тиіс деп  ұғынғанын түсіндіре алмады», – дейді Антон Ротштайн.

Кәсіпкердің айтуынша, заңда «бейнеролик» деген түсінік жоқ. «Екіншіден, бейнероликтің ешқандай «жаны», «беті» болмайды, ол шаршы метрмен емес, секундтармен есептеледі, «бейнесуреттің бір жағы» деген сөз –  LED-монитор шығар» деп тұжырымдайды бизнесмен. 

Антон Ротштайн бір LED-экраннан табатын табысы мен шығатын шығысын есептеп берді. Айталық, 20 секундтық бір бейнероликті көрсету үшін тапсырыс беруші айына 27 мың теңге төлейді. Осындай 7-8 бейнероликтен агенттік айына 200 мың теңге көлемінде табыс табады. Оның 60 мың теңгесі электр қуатын төлеуге кетсе, 20 мыңы қажетті бөлшектерді сатып алуға, 20 мың теңгесі салық төлеуге жұмсалады. Қалған ақшадан менеджер мен өзге де қызметкерлерге айлық төлеуі керек.   

«LED-экран – шығыны көп жарнамалық құрылым. Оның тиімділігі өте төмен болса да, өшірмей отырмын, өйткені өз жарнамамды да орналастырамын. Ал айына 8 бейнеролик үшін маған 49 АЕК (123 725 теңге) салық салатын болса, менің тақырға отыратыным анық», – деп пайымдайды кәсіпкер. 
Антон Ротштайнның айтуынша, өзге әріптестерімен бірге олар «Атамекен» ҰКП, Ұлттық экономика министрлігі мен Мәжіліске «Жарнама туралы» Заң мен Салық Кодексіне енген өзгертулерді қайта қарастыру ұсынысымен шыққан. Сондай-ақ, LED-экрандарға салынатын салықты нақтылап, кәсіпкерлерді қосымша қағазбастылықтан құтқаруды сұрайды. Аталмыш өзгертулер мен түзетулердің нәтижесінде жарнама агенттігінің менеджерлері жарнама өзгерген сайын, сәулет және құрылыс басқармасына барып рұқсат алып отыруы керек. Бұрын бұндай құжатты жылына 1-ақ рет алатын еді.  

«Бір тапсырыс берушінің әрбір жаңа жарнамасы үшін айына бірнеше рет салық төлеуге тура келеді, бұл қайталама салық салу»,– дейді Антон Ротштайн. Кәсіпкердің пайымдауынша, бұндай жағдай жергілікті жерлерде жемқорлықтың жайылуына ықпал етпек, өйткені бақылаушы органдар кейбір агенттік жарнамасының тұрақты өзгеретініне көз жұма қарап, екіншісін «жіті қадағалауы» бек мүмкін.


1956 просмотров

Производители обуви в Казахстане не могут конкурировать с дешевой продукцией

И просят ограничить ввоз импорта

Фото: Офелия Жакаева

Представители обувной промышленности Казахстана заявляют о невозможности конкурировать с дешевой завозной продукцией и просят принять меры по защите внутреннего рынка от нее. В первую очередь – ограничить ввоз импорта путем введения минимального ценового порога за пару обуви в $20.

Импорт правит бал

О необходимости использования антидемпинговых мер при импорте обуви заявили отечественные производители. Как отметил в комментариях «Курсиву» генеральный директор ТОО «Lux Shoes» Гайрат Хасанбаев, главной проблемой казахстанских обувщиков является засилье импорта, занявшего свыше 90% рынка.

«Если исходить из того, что каждому казахстанцу нужны как минимум четыре пары обуви в год, по числу сезонов, то, по грубым расчетам, годовая емкость нашего рынка – 70–80 млн пар обуви. Наш рынок перенасыщен, так как завозится гораздо больший объем. Сколько точно, трудно определить, так как идет бесконтрольный «серый» импорт», – отметил Гайрат Хасанбаев.

По данным Комитета по статистике МНЭ РК, импорт обувной продукции в Казахстане на начало 2019 года составил 96,7%. В Палате предпринимателей Шымкента «Курсиву» представили его распределение по странам: 60% рынка обуви в Казахстане приходится на Китай, 20% – на Турцию, 10% – на Россию, 10% – на другие страны, в том числе Узбекистан. 

Конкурировать в неравной борьбе с завозной дешевой обувью, по демпинговым ценам, казахстанским производителям тяжело. Продавать же свою продукцию ниже себестоимости они не могут.

«Средняя себестоимость пары кожаных туфель в мире не превышает $30, то есть примерно 12–13 тыс. в пересчете на тенге. Маржинальность в мире одинаковая – 10–15%. В розницу в среднем туфли продаются в пределах 15–20 тыс. тенге. Самые дорогие модели (зимнего сезона) на нашей фабрике стоят 18–20 тыс. тенге, отпускная цена на самые дешевые модели – 10 тыс. тенге», – представил ценовой расклад г-н Хасанбаев. 

Эффект 20

Для обеспечения равных условий на рынке и поддержки отечественных производителей руководство шымкентской фабрики предлагает не допускать на казахстанский рынок импортную кожаную обувь стоимостью ниже $20 по примеру Турции. По словам эксперта, введение там такого запрета на законодательном уровне оказало позитивное влияние на развитие отрасли в этой стране. Он также привел пример соседнего Узбекистана: импортные таможенные пошлины и другие меры позволили произвести импортозамещение и увеличить долю отечественного производства обуви до 50–60%. 

Введение пороговой цены на импортную обувь в Казахстане, как считает гендиректор фабрики, так же изменит ситуацию на нашем рынке.

«Завозить обувь при таких условиях будет невыгодно. Появится ее дефицит, а это подстегнет развитие отечественной промышленности. Появится больше производств, а уже действующие начнут наращивать мощности. Будет создано множество рабочих мест. Деньги, которые уходили за границу, будут оставаться в нашей стране и работать на ее экономику», – прогнозирует руководитель предприятия. 

Кроме того, по его словам, обувная отрасль тянет за собой и обеспечивает рост 50–70 различных производств – кожи, колодок, подошв, коробок, фурнитуры. То есть ее рост и развитие будут иметь еще и дополнительный мультипликативный эффект.

Меры всякие нужны

Другой мерой по импортозамещению собеседник назвал локализацию производства. В этом вопросе, по его мнению, Казахстану надо ориентироваться на опыт России. Заходящие на их рынок зарубежные брендовые компании, крупные сетевые магазины размещают в России 30–40% производства своих товаров.

Обязательной бизнесмен также считает сертификацию товаров. Большая часть импорта, как он констатировал, – это контрафактная несертифицированная продукция. Бороться с ней призван запущенный в стране в пилотном режиме с 30 июля 2019 года проект маркировки обувных товаров. Напомним, как было заявлено МИИР, маркировка необходима для снижения незаконного ввоза, производства и оборота обуви в Казахстане. К слову, фабрика Lux Shoes была инициатором этого проекта.

Кроме того, для решения проблемных вопросов, мешающих эффективному развитию отечественной обувной промышленности, по мнению производителей, нужно принять комплекс мер. Это снижение НДС с 12 до 8%, уменьшение стоимости комуслуг, зеркальные меры на узбекистанские акцизы, оплата за счет государства половины зарплаты новых работников в течение года, 45% аренды в магазинах на два года, обеспечение госзаказами, кредитование по низким процентам на длительные сроки.

Гайрат Хасанбаев особо подчеркнул необходимость открытия в местных вузах специальности «производство мужской, женской и детской обуви», поскольку, по его мнению, нехватка квалифицированных кадров для производителей сегодня очень актуальная проблема.

«Наши работники обучались практически только на самой фабрике. Пока мы полностью готовим их сами. У нас всегда больше 20 вакансий, сегодня на фабрике работает около 60 человек», – рассказал гендиректор предприятия.

Все выработанные предложения руководство компании отправило в РПП с просьбой оказать содействие в решении проблем и поддержать отечественных производителей. Эксперт отмечает, что для постоянной и комплексной защиты и представления их интересов назрела необходимость создания в Казахстане профильной ассоциации. Более того, он считает, что обувную промышленность необходимо отделить от легкой. Напомним, сегодня ряд обувных компаний входит в Ассоциацию предприятий легкой промышленности (АПЛП) РК. 

Отвоевать ниши

Эксперт отдела сопровождения проектов Палаты предпринимателей Шымкента Бауыржан Бердалиев уверен, что предлагаемые меры позволят стимулировать развитие отечественного обувьпрома. При этом он отметил, что, так как большая часть сырья и комплектующих завозится из-за рубежа, эти сферы производства – потенциальные ниши для казахстанского бизнеса. 

Президент АПЛП РК Любовь Худова также убеждена: не надо импортировать продукцию, которую можно производить у себя в стране, как это делается в Узбекистане.

«Наши обувные предприятия обеспечивают потребности внутреннего рынка всего на 1,5%. То есть почти 99% занимает импорт. Почему бы не отвоевывать постепенно этот рынок и не завоевать его собственным товаром?! Мы импортируем даже элементарные тапочки. Что, мы не можем сами их производить?! Можем. Но так как они завозятся к нам кубами без уплаты налогов, конечно, такой товар дешевле. И казахстанскому производителю экономически нецелесообразно делать такую обувь. Поэтому наши компании в основном производят спецодежду и спецобувь, то есть выживают на госзакупках», – констатировала Любовь Худова. 

В управлении предпринимательства и индустриально-инновационного развития Шымкента считают, что бороться с дешевым импортом можно только одним – качеством. А удешевить продукцию можно путем наращивания мощностей и современных технологий: выпуск более крупных партий снизит себестоимость единичного товара.

В госоргане предполагают, что программа «экономики простых вещей» придаст новый импульс обувному бизнесу. К слову, Lux Shoes является ее участницей. На поддержку по этой программе подали заявки и другие обувные компании Шымкента.

Немного статистики

По данным городского управления предпринимательства и индустриально-инновационного развития, за семь месяцев 2019 года в Шымкенте было произведено кожаной и относящейся к ней продукции на 288,6 млн тенге, ИФО – 135,4%. Доля отрасли в объеме республике составляет 5,5%. 

Помимо Lux Shoes в Шымкенте производят обувь цех «Заря», ТОО «Кирал достык», ИП «Софи». Переработкой шкур, кожи, их выделкой и изготовлением кожаных изделий занимаются компании Turan-Skin, «Умалп», AL-SHYM, «Куат-2002», «Оңтүстік тері». Кроме того, планируется реализовать в СЭЗ «ОҢТҮСТІК» проекты по изготовлению садово-летней обуви, обуви и изделий из кожи.

Самое крупное предприятие в этой сфере – ТОО «Lux Shoes». Проектная мощность фабрики – 120 тыс. пар обуви в год. Запущенная год назад, сегодня она работает в половину мощности. Здесь производится более 450 моделей обуви для всех сезонов. Казахстанское содержание сейчас составляет 50%.

«Мы уже выходим на 70–80%. Часть кожи закупаем в Шымкенте. Подошву заливаем сами. К 2022 году хотим довести этот показатель до 100%, а к 2025 году выйти на полную мощность», – рассказал Гайрат Хасанбаев.

По его информации, всего в Казахстане действует около 25 обувных фабрик. По данным NadLoc, производством обуви в Казахстане, главным образом специализированной, занимаются более 40 предприятий. В прошлом году, согласно исследованию energyprom.kz, три четверти всего производства обуви в РК пришлись на Алматы, Жамбылскую область и Шымкент.

В числе самых крупных предприятий отрасли в стране ТОО «Казлегпром-Алматы» (мощность – 500 тыс. пар обуви в год), АО «Жетiсу» (более 570 тыс. пар), ТОО «ТаразКожОбувь» (500 тыс. пар), ТОО «Семипалатинская обувная фабрика» (200 тыс. пар обуви в год). Как указано на сайте организации, членами АПЛП являются восемь предприятий сферы. 

В 2018 году, по данным Комитета по статистике МНЭ РК, в Казахстане было произведено свыше 1 млн пар обуви, за шесть месяцев 2019 года – 328,2 тыс. пар.

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Читайте нас в TELEGRAM | https://t.me/kursivkz

 

Цифра дня

64-е
место
занял Казахстан по скорости фиксированного интернета в мире

Цитата дня

Популизм – это политика посредственности. Я не раздаю пустых обещаний. Я - человек конкретных дел. Я буду твердо проводить в жизнь свою программу реформ.

Касым-Жомарт Токаев
президент Республики Казахстан

Спецпроекты

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Биржевой навигатор от Freedom Finance

Биржевой навигатор от Freedom Finance


KAZATOMPROM - IPO уранового гиганта
Новый Курс - все о мире инвестиций

Банк Хоум Кредит

Home Credit Bank

Вы - главная инвест-идея

Home Credit Bank


Новый Курс - все о мире инвестиций
Новый Курс - все о мире инвестиций