607 просмотров

Ақтаудағы ферманың ірі туристік-аграрлық кешенге айналуына не кедергі?

Кәсіпкер осы шаруа үшін құрылыс компаниясынан шығып кеткен

Фото: Shutterstock

Бес жылдан бері Ақтау маңында «Жинкиндер жайлауы»  шаруа қожалығы жұмыс істеп келеді. Оның иесі ешкі өсірумен қатар, жүзім егіп, балық пен шаян өсіруді қолға алған. Алайда бұл істің қанатын кеңейтіп, ірі аграрлық-туристік кешен құруға бюрократия кедергі келтіріп тұр. 

Осыдан он жыл бұрын Руслан Жинкин ірі құрылыс компаниясын басқаратын еді, кейіннен бұл істі тастап, мал шаруашылығын қолға алады. 2014 жылы 18 ешкі сатып алған, алайда бір жыл ішінде олардың тек сегізі қалады, өйткені бұрынғы құрылысшы ешкі бағудың қыр-сырын білмейтін еді. 

Кәсіпкер ешкі өсіруді, ең алдымен, балаларына сүт керек болған соң қолға алған. Алайда ешкілер айналада шашылып жататын полиэтилен пакеттерді шайнап, содан өліп жатты. 

«Содан кейін, селекциямен айналыса бастадық, бірнеше жылдан соң, жергілікті ауа райына төзімді сүтті ешкі тұқымын шығардық. Ең қызығы, бұл ешкілер пакетке мүлдем жоламайды», – дейді Руслан Жинкин. 

Күніне 150 литр сүт сауылады, қалаға ең жақын орналасқан шаруа қожалығы осы болғандықтан, оны Ақтау тұрғындары өздері келіп алып кетеді. Ал қалған сүттен сүзбе жасап, сарысуын арнайы рецептпен дайындалатын нанның қамырына қосады. 

Француз шарабынан кем түспейді

Ешкі басын көбейтумен қатар, фермер саңырауқұлақ өсірумен де  айналысады. Қазіргі кезде фермада аспа саңырауқұлақтар бар, бірақ кәсіпкер қозықұйрық өсіруді жоспарлап жүр. Жергілікті қозықұйрықты Ақтау базарларынан табу қиын, оларды негізінен Польшадан алып келеді. 

«Қозықұйрық өсіру жүйесін зерттей келе, біз жақта жан-жағында осы саңырауқұлақтар өсетін құмырсқа илеуі көп екенін байқадым. Өңделген термиттен ерекше субстрат жасап, онда қозықұйрық өсіруге бел будым. Қазір осы субстратқа патент алу мәселесімен айналысып жатырмын»,– дейді фермер. 

Әзірге айына 500 келіге жуық аспа саңырауқұлақты қаладағы базарларға жіберіп отыр.  Сонымен қатар, Жинкиндер фермасында тауық бағады, оның жұмыртқасын да базарға шығарады. 

Русланның болашаққа жоспары – 1 гектар жерге жүзім отырғызып, лейбл жасап, шарап өндірісімен айналысу. Кәсіпкер Маңғыстау жерінде өсірілген жүзімнен жасалған шарап, француз шарабынан кем түспейтініне сенімді. Өйткені жүзім өсетін топырақ құнарлы, күн көзі де молынан түседі. Фермердің айтуынша, түбектің қатаң ауа-райына қарамастан, еңбек еткен кісі бәрін өсіріп, тірлігінің нәтижесін көре алады. 
Сонымен қатар, кәсіпкердің арнайы бассейн жасап, ол жерде бекіре мен шаян өсіру жоспары да бар. Әзірге Руслан оны теңізден рұқсат етілген уақытта аулап жүр. Каспий шаяндары шетелдіктердің де қызығушылығын тудырған. Бастапқы кезде бір тоннаға дейін шаян сатып алуға даяр еуропалық компаниямен келісім-шарт жасалып жатыр. 

«Мәселе мынада, бұған дейін, мұндай іспен біздің облыста ешкім айналыспаған. Біз сертификат алу мәселесімен облыстың кәсіпкерлер палатасына барған едік, ол жақтағылар мұндай іспен бірінші рет бетпе-бет келіп отырғандықтан, бізді, тіпті, кімге жіберерін білмеді. Қазір шаян өсіруге қалай лицензия алуға болатынын анықтап жатырмын», – дейді сөзін нақтылаған фермер. 

Жер мәселесі

«Жинкиндер жайлауы» – шағын туристік-аграрлық кешен.

Бұл жаққа қонақтар экскурсияға келіп, фермердің өнімдерін сатып алады. Бірнеше жылдан бері кешенді кеңейтуге қажетті 1 гектар жерді алу үшін жергілікті билікпен алысып келеді. Ол жерде қонақүй, асхана салып, шаруасын кеңейтіп, келген туристерге теңіз бен қожалықтың өз өнімдерін ұсынбақ. Кәсіпкердің есебі бойынша, бұл іске бастапқы кезде 50 млн теңге инвестиция қажет. 

«Өзімнің жинаған қаражатым бар, әріптес инвесторлар да бұл іске қаржы салуға дайын, кепілге қоятын зат та бар, жетпей бара жатса, несие ала аламын. Бірақ мәселе дәл жер теліміне келіп тіреліп тұр.  Ферманың қасында бос жатқан жер бар, бірақ ол жақ заңсыз қоқыс полигонына айналған. Оны, тіпті, қоқысты өз есебімнен алып тастауға, топырақтың құнарын қалпына келтіріп, коммуникациясын жүргізуге дайынмын. Бұл бос жатқан жер, оны жер бөлімі де растап берді», – дейді Руслан Жинкин. 

Ірі туристік-аграрлық кешен үлгісін Руслан Еуропадан көріп келген, ол жақта туристердің таза экологиялық өнімдерді тұтынып,  жата-жастана демалуына мүмкіндік беретін экологиялық ауылдар өте танымал. 

«Басында әкімдіктегілер бұл жерді бере алмайтындарын айтып шығарып салған, кейін, аукцион арқылы ғана бере аламыз деген еді, аукцион әлі хабарланған да жоқ. Содан кейін, егер инвестициялық жоба ретінде өтетін болса, тіпті, жерді сатып алу құқығымен жалға ала алады екенмін. Бірақ бұл мәселенің бірнеше жылдан бері шешілетін түрі жоқ», – дейді Руслан Жинкин. 

Кәсіпкердің айтуынша, бұрынғы облыс әкімдері қарамағындағыларға осы мәселемен айналысуды тапсырғанымен, істің орнынан жылжитын түрі жоқ. Сол кезде Руслан Туризм индустриясы комитетіне хат жазып, ол жақтан «бұл қажет жоба, жан-жақты қолдау керек» деген жауап келген. 

«Бұл жобада туризм және агроөнеркәсіп сынды басым бағыттар тоғыстырылған, бізде инвесторларды қолдау қажеттігі тек ауызбен айтылып, іс жүзінде ештеңе істелмейді»,– деп ол  өз ренішін білдіріп өтті. 

Кәсіпкер қазір айында 1,5 млн теңге табыс табады. Егер жобасы сәтті жүзеге асса, салған қаржыны 3-4 жылдың ішінде ақтап,  айында 3-4 млн теңге кіріс кіргізуі мүмкін. 

Облыстық индустриалды-инновациялық даму басқармасы алдағы уақытта Руслан Жинкиннің жобасын қарастырамыз деп уәде берді. 

«Біз оны инвестициялық жобалардың қатарына қосып, жер беруге де қарсы емеспіз. Алайда ертең жоба жүзеге аспай қалса, берілген жерді қайтаруына тура келеді. Жүзеге асса, тіпті, жақсы.  Бұл – туристік бағыттағы жоба, алайда қазір индустриалды-инновациялық даму бағдарламасына өзгеріс енгізіліп жатқанын ескеру қажет, алдағы уақытта қандай салаларға басымдық берілетінін біз білмейміз»,– дейді басқарма басшысы Талғат Әбдіқадіров. 
 

banner_wsj.gif

Производитель тканевых подгузников Nappy Lady не поспевает за спросом

На фоне пандемии прибыль компании выросла втрое

Фото: Nappy Lady

Когда около 10 лет назад Венди Ричардс возглавила компанию The Nappy Lady, это оказалось идеальным бизнесом для занятой матери. Продавая тканевые подгузники для экологически сознательных британских родителей, ее небольшая компания заняла целую рыночную нишу.

За последние три недели этот нишевый продукт стал популярным. Встревоженные дефицитом одноразовых подгузников в супермаркетах, родители устроили такой большой наплыв на сайт компании, что это вынудило Nappy Lady работать чуть ли не круглые сутки.

«Я работаю по 15-18 часов в сутки. Мне невыносима мысль о том, что я не могу помочь мамочкам, которые звонят мне по телефону», – рассказывает в интервью 40-летняя предпринимательница.

За вторую неделю марта дневная выручка компании выросла более чем втрое до £19 тыс. ($23 тыс.) в день.

Недавно Ричардс откликнулась на мольбы отчаявшихся мам, которые не смогли достать для своих новорожденных одноразовые подгузники. Она поделилась с этими застигнутыми врасплох матерями советами о том, как сделать подгузники из слюнявчиков.

«Раньше так делали только настоящие хиппи», – отмечает Ричардс, у которой самой трое детей.

Однако этот тренд начал набирать обороты еще до того, как пандемия коронавируса изменила привычный способ потребления, работы и жизни в целом.

Всплеск интереса к тканевым подгузникам произошел после финансового кризиса, когда вынужденные экономить родители стали отдавать предпочтение многоразовым изделиям. Позже клиентская база Nappy Lady выросла за счет родителей, обеспокоенных ролью одноразовых подгузников в загрязнении окружающей среды пластиком. Однако наплыв покупателей в марте оказался просто беспрецедентным.

«Все дело в родителях, которые не могут купить одноразовые подгузники и отчаянно ищут другие варианты, поскольку карантин, вероятно, закончится не скоро», – говорит Ричардс.

Правительство Великобритании серьезно ужесточило меры, направленные на обеспечение самоизоляции граждан, из-за чего люди в панике смели товары с полок супермаркетов.

Некоторые из давних клиентов Ричардс, которых она сама описывает как «убежденных защитников природы», покупают только те подгузники, которые не содержат синтетические материалы или материалы животного происхождения. Однако большинство новых клиентов ищут лишь доступную альтернативу одноразовым подгузникам.

«За последние две недели я не слышала ничего такого, – говорит Ричардс, имея в виду этические соображения. – Никого не волнует, изготовлен ли наш товар из органического хлопка или нет, люди просто хотят купить для своих детей недорогие подгузники».

По мере поступления новых заказов Ричардс разработала недорогой комплект «от рождения до горшка», состоящий из самых дешевых тканевых подгузников: по сути это квадратные куски из плотной хлопковой ткани, которые складывают особым образом, закрепляют при помощи резиновых зажимов и накрывают водонепроницаемой пленкой. Набор из 24 подгузников стоит £100 ($123). Для сравнения, стоимость самого дорогого набора составляет порядка £450 ($553): в него входят уже готовые премиальные тканевые подгузники с красивыми рисунками.

Ричардс уже практически опустошила свой обычно полностью забитый склад, где хранятся запасы товара на 6-8 недель вперед. По ее словам, пополнить эти запасы будет не просто, поскольку многие ее поставщики – это лишь небольшие предприятия. К примеру, один из таких поставщиков под названием Easy Peasy – это «просто женщина из Оксфорда, которая шьет на дому». Добавляет сложностей и то, что Ричардс реорганизовала работу на маленьком складе таким образом, чтобы сотрудникам не пришлось находиться в тесном контакте между собой.

Девять сотрудников ее склада, также все женщины с детьми, в основном работают с 9:00 до 14:30, чтобы успевать отвозить своих детей в школу и забирать их обратно домой. Теперь же в целях защиты здоровья сотрудников на складе остался только один человек, сама Ричардс работает из дома, курируя все вопросы через FaceTime. Большая часть остальных сотрудниц Nappy Lady сейчас занимается консультированием, помогая клиентам выбрать нужную «систему подгузников», а также решая возникающие вопросы.

В прошлую субботу Ричардс провела в Facebook 90-минутный мастер-класс для молодых родителей на тему того, как использовать тканевые подгузники. Видео посмотрело около 500 человек, после чего последовал поток заказов, который Nappy Lady пришлось ограничить, когда их число перевалило за 200. Единственная работница на складе упаковывала и рассылала заказы в течение трех последующих дней.

Теперь Nappy Lady ежедневно принимает только 80 заказов, хотя даже с этим есть проблемы: как-то вечером Ричардс открыла сайт для приема заказов, и всего через семь минут их количество достигло 120.

«Мы не хотим перегружать сотрудницу склада, ведь если она заболеет или будет вынуждена самоизолироваться, то мы подведем клиентов, а мы бы этого очень не хотели», – говорит она.

Перевод с английского языка осуществлен редакцией Kursiv.kz

banner_wsj.gif

#Коронавирус в Казахстане

Читайте нас в TELEGRAM | https://t.me/kursivkz

Читайте свежий номер

kursiv_uz_banner_240x400.jpg