Перейти к основному содержанию

kursiv_in_telegram.JPG


1816 просмотров

Ескі автобус сатып алып, қалай жылына $2 млн табыс табуға болады?

Атыраулық Вадим Синкевичтің кейсі

Фото: Shutterstock

Бизнесмен Вадим Синкевич кәсібін жаңадан бастағанда, қолдағы барын осы іске салады. Тіпті тірлігінің табысты боларына ешкім сенбеген қиын кезеңде де, бұл кәсібін тастамады. Қазір ол басқарып отырған компания – Атырау облысында қалааралық тасымалмен айналысатын жалғыз ресми тасымалдаушы, ал фирманың жылдық айналымы 2 миллион долларды құрайды. Осы табысты бизнестің тарихы туралы кәсіпкер «Курсивке» айтып берді.

Идея және ескі автобус

2005 жылы кәсіпкер жолаушылар тасымалымен айналысуға бел буады.  Сол кезде  Атырау маңында «Болашақ» мұнай-газ өңдеу зауытының құрылысы басталған еді, жобаны іске асыратын оператордың болжамы бойынша, ол жаққа 16 мыңға жуық маман жұмысқа тартылуы тиіс. Бұл –жұмысшыларды күнделікті қаладан құрылыс алаңына және кері қарай жеткізу деген сөз. 

Сол кезде Вадим Синкевичке автобус сатып алып, оны жұмысшыларды тасымалдауға жалға беріп қою туралы ой келеді. Жалпы, ол уақытта күзетшіліктен табатын 60 мың теңгемен алысқа бара алмайтын еді. Не ақшасы, не жолаушылар тасымалын ұйымдастыруда тәжірибесі жоқ. Есесіне өз ісін бастауға деген үлкен ынта болды. 

«Пәтерімді кепілге қойып, 27 мың доллар несие алуға тура келді. Ол кезде қолымда бары сол еді. Бұл ақшаға зауыттан шыққанына 10 жыл болған автобус сатып алдым», – деп еске алады кәсіпкер. Ол кезде нарықта неміс пен кәрістердің ескі, енді бір 10 жыл жүріс беретін автобустары ғана бар еді.

«Бәрі бірден ойыңдағыдай болмайды екен, табысты бизнес пен жеңіл пайданың орнына, қиындықтан көз ашпай қалдым. Бұндай автобустардың бөлшектерін сататындар да аз, ал оны жөндейтін мамандар тіптен саусақпен санарлық болды. Газеттегі хабарландыру арқылы Алматыдағы фирмаларға шығып, қажетті бөлшектерге солар арқылы тапсырыс беруге тура келді. Автобустың жүргенінен тұрғаны көп болып, кірістің орнына шығын көбейіп кетті»,– дейді Вадим Синкевич.

Автобус жөндеп, оған қоса несие төлеу үшін, жас кәсіпкерге отбасымен ата-анасының шағын пәтеріне көшуге тура келеді. Өз пәтерін жалға өткізіп, отағасының жалақысы мен пәтерді жалға беруден түскен қаражат несиені жабуға және көлікті жөндеуге жұмсалған. Сол кезде мейірбике болып жұмыс істейтін әйелінің жалақысына ғана күн көреді.  
 
«Өз ісімнің» алғашқы алты айы тозақ сияқты көрінді. Бірақ содан кейін автобустан пайда түсе  бастады. Бір жыл ішінде мен банк қарызынан толық құтылдым. Тағы бір автобус алу қажеттігі туралы әңгіме қозғай бастасам, шыны керек, туыстарым құлақтарын жаба қашатын. Десе де, тағы да несие алып, оған екінші автобусымды сатып алдым. Кейінірек үшіншісіне қол жеткіздім», – деп еске алады Вадим Синкевич.
Қолға алған шаруа ақырындап болса да, алға жылжи бастады. Кәсіпкердің айтуынша, сол кезде ата-анасы үлкен қолдау көрсеткен. 

«Анам – есепші, әкем – механик, бізде менің «ЖК» негізінде ұйымшыл үштік пайда болды» дейді бүгінгі табысты кәсіпкер.

Іс өрге басқанда... 

Ал 2008 жылы алғашқы ЖШС-ні тіркейді.

«Мен әрқашан сапаға басымдық бердім. Басқа автобус жүргізушілері арзан көлік алып, жеке басының пайдасы үшін ғана ақша табуға тырысса, өзім басы артық шығындарымды қысқартып, бұл іске мүмкіндігінше көп қаржы салуға тырыстым. Нәтижесінде нарық өз  дегеніне алды. Уақыт өте келе, сапалы әрі ыңғайлы автобустар үлкен сұранысқа ие болып, бәсекелестерімнің көліктері ешкімге керек болмай қалды. Сол себепті көптеген кәсіпкерлер бұл бизнестен кетіп қалды», – дейді Синкевич.

2013 жылы жергілікті билік Атырау – Орал қалааралық бағытына қызмет көрсетуге конкурс жариялайды. Кәсіпкер ресми тасымалдаушы болу маңызды әрі жауапты жұмыс екенін жақсы түсінгенін айтады, десе де конкурсқа қатысуға бел буады. Ол үшін база жасақтап, қосымша мамандар алып, бірқатар қажетті құжаттарды дайындауға тура келді.

«Үлкен бөлімнің қызметкерлері дайындайтын құжаттарды мен бір өзім асүйде отырып дайындаған едім», – дейді кәсіпкер. Нәтижесінде конкурстан оның «ЛаВаТранс» ЖШС-і жеңіп шығады. 

Синкевичтің айтуынша, ол кезде қалааралық тасымалдың жүйесі қарапайым еді: қызмет көрсетілетін маршрутты бес жылға жалға алған кәсіпкер жұмысқа өзге автобус жүргізушілерін тарту арқылы ешқандай инвестиция салмайтын. Ал жалға алынған автобустардың жүргізушілері маршрут иесіне жұмыс істеу мүмкіндігі үшін белгілі бір пайыз ақша төлеп отырған.

«Жалға алынған ескі автобустардан бас тартып, өз автопаркімді жаңартуды және жолаушыларға қызмет көрсету сапасын жақсартуды мықтап қолға алған кезде, бұл ісімізге көңілі толмайтындар көбейіп кетті. Жан-жақтан қысымға алған кездер де болды, бірақ оның бәріне қарсы тұра алдық», – деп пайымдайды бизнесмен.

Қазіргі кезде ол басқаратын мекеме – Атырау – Орал, Атырау – Құлсары, Атырау – Бейнеу  бағыттарына қызмет көрсететін және Атырау облысындағы жалғыз ресми қалааралық тасымалдаушы. Компанияда 97 адам жұмыс істейді, жолаушыларға күн сайын 14 жаңа автобус қызмет көрсетеді.   

«ЛаВаТранс» ЖШС облыс орталығында және Жылыой ауданы, Құлсары қаласында орналасқан автовокзалды сенімгерлік басқаруға алған. Автовокзалдарды сенімгерлікпен басқару тасымалдаушының билетті онлайн сатуды ұйымдастыру, электронды билеттерді енгізу және жолаушыларға жайлы жағдай жасауына ықпал етті. Сонымен қатар, жақын қалалар арасында курьерлік тасымал да жолға қойылды.

Кәсіпкер автопаркті жаңартуға шындап кіріскенде, таңдауы қытайлық өндірушілерге түскен. 

«Бірқатар компаниялардың ұсынысын зерделеп, бірнеше автобус иелерімен сөйлесе келе, бренд үшін артық шығын шығарудың қажеті жоқ деген шешімге келдім. Мәселен, аты танымал еуропалық брендтің автобустарымен салыстырғанда, қытайлық өндірушілердің көлігі екі есе арзан. Ал сипаттамасы бойынша олардан еш жері кем емес. Біздің бірнеше автобусымыз мыңдаған шақырымды жүріп өтсе де, сынып, тұрып қалған кезі жоқ», – дейді бизнесмен.

Кәсіпкердің айтуынша, Қытаймен жұмыс істеу  өте ыңғайлы, өндіруші көлікті тапсырыс берушінің қалауын есепке ала отырып шығарады, оларды өз қаражаты есебінен Қазақстанға жеткізіп береді. Сондай-ақ, кепілдік мерзімінде ғана емес, одан кейін де техникалық қолдау көрсетеді.

Лизингтің ерекшелігі

2015 жылы кәсіпкер «Даму» қоры арқылы, пайыздық мөлшерлемені мемлекеттің субсидиялауымен лизингке 5 жаңа автобус сатып алады. 700 мың доллардан асатын несие кәсіпкер үшін өте қомақты сома еді.

«Тағы да 3 жаңа автобусқа тапсырыс бергенде, теңге бағамы қатты құбылып тұрды, зауыт автобустарды жинап болғанша, доллардың қаншалықты қымбаттап кететіні белгісіз еді. Ал келісім жасалып, алдын-ала төлем төленіп қойған, сондықтан көліктің соңғы құны қымбаттап кетсе де, келісімнен бас тарту мүмкін емес-тұғын» деп еске алады Вадим Синкевич.

Осы келісім барысында кәсіпкер лизингтік компаниямен келісіп, өндірушіден автобустарды күтіп отырған шақта, теңгенің құнсыздануынан шығынға батпас үшін, теңгені долларға ауыстырғызады.

«Одан кейінгі автобустарды өз қаражатыма сатып алдым, өйткені лизингтік компаниялардың шарттары өзгергендіктен, олармен жұмыс істеу тиімсіз болып кетті», – деп тұжырымдайды Синкевич.
 
Қазіргі кезде кәсіпкердің қол астында жолаушылар тасымалы, арнайы техникаға қызмет көрсету және қоғамдық тамақтандыру сынды бизнестің әртүрлі саласында жұмыс істейтін үш компания бар. Кәсіпкер өз жоспарлары туралы сөз қылғанды аса ұнатпайды, тек армандап отыра бермей, ең дұрысы – тірлік істеу деп есептейді.


386 просмотров

Казахстанские ремесленники засматриваются на опыт узбекских коллег

Поможет ли он им

Фото: Shutterstock

Пока местные власти Мангистауской области ставят перед собой задачу создать из Актау «казахстанскую Анталию» и к 2025 году увеличить обслуживание туристов до 700 тысяч человек в год, приезжающие на Каспийское побережье в память об отдыхе увозят с собой сувениры Made in China. С какими проблемами сталкиваются казахстанские ремесленники и как обстоят дела в сопредельных государствах, выяснял «Курсив».

Казахстан

Не секрет, что Мангистауская область имеет огромные возможности для привлечения туристов из разных стран. Немало в Мангистауской области умельцев, которые занимаются изготовлением изделий в национальном стиле из войлока, сувениров из ракушек и художественных миниатюр на камушках с Каспийского побережья. Но проблема в том, что продавать свою продукцию мастерам негде. Прилавки торговых центров завалены дешевыми сувенирами из Китая. В регионе нет ни одного центра ремесел, куда могли бы прийти туристы, посмотреть, как создается та или иная уникальная вещь в казахском национальном стиле, приобрести ее, пройти мас­тер-класс по ее изготовлению. 

«Это миллионы тенге, которые могли бы зарабатывать и область, и страна. Но их нет, и они не появятся, если не оказать поддержку ремесленникам», – отметила в комментариях «Курсиву» соучредитель ассоциации «Союз дизайнеров одежды Мангистауской области» Диана Ботаева. 

В Мангистауской области проживают всего четыре женщины (во всем Казахстане их чуть больше десятка), которые могут изготавливать казахские юрты от начала до конца по древним технологиям. Одна из них – Ауес Сагинаева. Она возглавляет Ассоциацию ремесленников Мангыстауской области и вот уже два года бьется с местными властями за помещение, где можно было бы создать центр ремесел. 

«Сейчас те мастера, что живут и работают в Мангистау, не могут выйти на рынок в масштабах области или города, так как изготавливают свои изделия в квартирах или подсобных помещениях. Иностранные туристы просят отвезти их в центр, где они могли бы приобрести национальные сувениры, но у нас такого нет», – рассказывает Ауес Сагинаева, отмечая, что для реализации своих изделий у местных мастеров есть редкие возможности – во время ярмарок и выставок. 

По мнению г-жи Сагинаевой, у ремесленников должно быть одно постоянное место для работы и презентации их продукции. 

В свою очередь Диана Ботаева отмечает, что ремесленники нуждаются в господдержке на всех уровнях, а не только на местном. 

«В прошлом году обращались к акиму города о необходимости содействия в поиске места. Нам ответили, что подходящего здания в черте города нет. Вопрос был поднят и на одной из встреч с акимом области. Но у нас только любят кричать о традициях.Сейчас рынок нашей страны перенасыщен китайской сувенирной продукцией, изделиями из Кыргызстана и Узбекистана. В некоторых странах смогли принять программы по поддержке национальных ремесел, у нас пока этого нет», – говорит соучредитель ассоциации «Союз дизайнеров одежды Мангистауской области». 

Узбекистан 

У южного соседа РК с поддержкой ремесленников дела обстоят гораздо лучше. В Узбекистане, как, впрочем, и в Казахстане, существует Республиканская ассоциация ремесленников «Хунарманд», число ее членов превысило уже 30 тыс. 

Как отмечает пресс-секретарь ассоциации Нилуфар Хотамова, указом президента «О мерах по дальнейшему развитию ремесленничества и всесторонней поддержке ремесленников» им предоставлены беспрецедентные льготы и преференции, всего их около 40. 

«Они освобождены от налогов на доходы, получаемые от реализации изделий. Кроме того, при аренде объектов госсобственности ремесленники платят только 50% от установленной ставки, также им предоставляются в аренду места в исторических и культурных объектах по всей стране, где они свободно могут продавать свою продукцию», – сказала в комментариях «Курсиву» Нилуфар Хотамова. 

Рекламировать свою продукцию узбекистанские ремесленники могут по льготным расценкам, экспортировать напрямую, за иностранную валюту, а выручка от продажи продукции в рамках участия в зарубежных выставках в Узбекистане не считается экспортной выручкой и не облагается налогом. В крупных исторических городах этой страны созданы центры ремесленничества, где располагаются магазины и мастерские, – здесь можно посмотреть, как изготавливаются изделия, принять участие в мастер-классах и приобрести понравившиеся работы. 

«Что касается продукции из Китая, то она не конкурент местной продукции. Такие товары в основном доминируют лишь в сегменте религиозных сувениров, например четки, коврики», – добавила Нилуфар Хотамова.

Кыргызстан 

После развала СССР ремесленники оказались невостребованными. Кое-какие предприятия все же появились, самые крупные из них работают исключительно по заказам Европы. Но в большинстве своем мастера изготовляют национальные изделия в основном на дому. 

«Льгот никаких для них нет, запад перестал давать гранты на ремесленничество. Сейчас наблюдается некоторое затишье, меньше стало как самих ремесленников, так и их продукции», – рассказала «Курсиву» руководитель ОО «Кыргызское наследие и союз ремесленников» Алмажан Мамбетова.

По ее мнению, главными причинами такой ситуации стало повышение цен на сырье, высокая стоимость аренды мастерских и отсутствие поддержки от государства. 

«Шерсть очень дорогая. Практически все сырье мы экспортируем в Китай. Собственного производства шелка в стране нет. Ремесленникам нужны мастерские, а они многим не по карману. В Бишкеке, к примеру, аренда 1 кв. м такого помещения стоит от 300 сомов, что эквивалентно 1700 тенге. Это очень дорого для нас», – отметила Алмажан Мамбетова. 

Также, по ее словам, ремесленникам нужны договоры с соседними странами, от которых они получают сырье, для того чтобы для них оно было дешевле в разы.

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Читайте нас в TELEGRAM | https://t.me/kursivkz

Вопрос дня

Архив опросов

Как вы провели или планируете провести отпуск этим летом?

Варианты

b2-uchet_kursiv.png

 

Цифра дня

1,6 млрд
тенге
задолжали казахстанские работодатели своим работникам

Цитата дня

Порой некоторые лозунги и призывы выглядят крайне привлекательными, но их авторы не несут ответственности перед страной. Реформы ради реформ - это верный путь к кризису и потери управляемости государством. Уверен, никто из нас этого не желает. Развитие должно быть последовательным, поступательным, без забегания вперед, но и без отставания.

Касым-Жомарт Токаев
президент Республики Казахстан

Спецпроекты

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Рейтинг прозрачности крупнейших компаний Казахстана

Биржевой навигатор от Freedom Finance

Биржевой навигатор от Freedom Finance


KAZATOMPROM - IPO уранового гиганта
Новый Курс - все о мире инвестиций

Банк Хоум Кредит

Home Credit Bank


Новый Курс - все о мире инвестиций
Новый Курс - все о мире инвестиций