Перейти к основному содержанию

632 просмотра

Орта білімі болмаса да жеке кәсібін дөңгелетіп отыр

Павлодарлық кондитердің табыс жолы

Павлодарлық Александр Эскиджян отбасылық жағдайына байланысты орта мектепті тәмамдай алмады. Колледж, университеттерде де білім алған емес. 8-сыныпты аяқтап, бірден еңбекке араласты.

Ерте кезден табыс табуды үйренді. Әуелде жалдамалы жұмыстарды атқарды. Кейін үйленіп, шаңырақ көтерді. Сол ол тұста облыс орталығындағы базарлардың бірінде аяқ киім сататын. Ал декреттік демалыстағы әйелі үйде тапсырыс бойынша түрлі тәтті пісірумен айналысты. Жас отбасы тұтынушылардан түсетін тапсырыстарға тәуелді болмай, жеке кәсібін ашуды ойластырады. 

Табысқа жетелеген жол

Александр Эскиджян бизнестің бірнеше бағытын саралап, талдап көрді. Бірақ барлығының болашағы бұлыңғыр еді. Себебі, бір кәсіп үлкен капиталды қажет етсе, енді біріне сұраныс көп емес. Жас отбасы ойлана келе, кондитерлік цех ашуға бел буады.

Павлодар қаласындағы дүкендердің бірінде орналасқан шағын цехты жалға алып, тәттінің түр-түрін пісіріп, сата бастады. Кейін ол тарлық етіп, кәсіпкер өндірісті кеңейтуді ойластырды. Осыдан төрт жыл бұрын «Өндіріс» бағдарламасы арқылы 9 млн теңгеге жеңілдетілген несие алып, бұл сомаға құрал-жабдықтарды жаңартып, кең цехқа көшті. Сол арқылы қуаттылық пен нарық ауқымын арттырудың мүмкіндігі туды.

IMG_0980.JPG

Былтыр «Бизнестің жол картасы – 2020» мемлекеттік бағдарламасы бойынша 49 млн теңге несие ресімдеп, жеке ғимарат пен италиялық заманауи пештер, қант қосылған печенье пісіретін арнайы желі алды. Қазіргі уақытта «Эскиджян» жеке кәсіпкерлігінің тәттілері Павлодар облысынан бөлек, Нұр-Сұлтан, Өскемен, Семей мен Ресейдің Бийск, Славгород қалаларының дүкен сөрелерінде бар. Кондитерлік цехта күніне 700 келі өнім дайындалып, айына 2-2,5 мың тонна тәттіні өзге өңірлерге жөнелтіледі. 

Білікті маман қажет 

Кондитерлік цех шығаратын 65 түрлі өнімді небары 9 кондитер дайындайды. Бұл ретте, кәсіпкер өңірде білікті мамандарды, технологтарды дайындау мәселесі өткір тұрғанын айтты. 

Мәселен, Павлодар қаласындағы колледждер биыл кондитерлік өнімдер технологиясы мамандығы бойынша студенттерді қабылдаған жоқ. Айтуларынша, бұл саладағы мамандар жеткілікті және талапкерлер тарапынан қызығушылық жоғары емес. Сондықтан мейрамхана, қонақ үй, қоғамдық тамақтандыру орындары сынды салалар мамандарын оқытуға ғана ден қойып отыр.

Кәсіпкердің сөзіне қарағанда, Павлодар облысында, шын мәнінде, білікті кондитерлер өте аз. Тіпті, саусақпен санарлық деп айтуға болады. Сондықтан жастарды колледждерде оқытып, кондитерлік істің қыр-сырын үйрету керек. Өйткені, оның айтуынша, бұл жайт кәсіпті кеңейтуге ниетті  бизнес өкілдеріне кедергі келтірмей қоймайды.

IMG_0965.JPG

«Мәселен, мен таяуда тағы бірнеше құрал сатып алып, кондитерлік өнімдердің жаңа түрлерін шығарғым келеді. Сол кезде кадр мәселесі кесе көлденең шығып, маман тапшылығы сезілуі әбден мүмкін», - дейді Александр Эскиджян. 

Бизнеске білім қажет

Осы орайда, кәсіпкер кезінде үзіліп қалған орта білімін жалғастыратынын айтты. 

Қазіргі таңда Александрдың қолымда білім туралы бірде-бір құжат – аттестат та, диплом да жоқ. Соған қарамастан, ол мемлекеттік бағдарламаларға қатысып, түрлі жоба арқылы оқып, үйреніп келеді. Айталық, биыл «Атамекен» Ұлттық кәсіпкерлер палатасының қолдауымен Назарбаев университетінде «Іскерлік байланыстар» оқуынан, Павлодар қаласындағы Торайғыров университетінде бизнес-курстан өтіпті.

"Ендігі кезекте түрлі себепке байланысты оқи алмаған 9-11 сыныптың бағдарламасын меңгергім келеді. Себебі бизнесті дамытып, нарықты зерттеп, әріптестермен байланыс орнату үшін міндетті түрде білім керек», - дейді кәсіпкер. 

 

4232 просмотра

На юге Казахстана свиноводство становится нерентабельным бизнесом

Дефицит проще покрывать поставками мяса из других регионов

Фото: LastShotLife

В Туркестанской области за пять лет в три раза сократилось поголовье свиней – с 17,8 тысяч до 5 тысяч голов. Местные фермеры считают этот бизнес экономически невыгодным в первую очередь из-за высокой стоимости кормов в регионе. Освобождающуюся нишу мясного рынка заполняет импорт свинины из других областей страны.

Дорогой корм

Из 5 тыс. туркестанских свиней 3,2 тыс. голов, по данным местного департамента статистики, обитают в крестьянских или фермерских хозяйствах, подворьях индивидуальных предпринимателей и домашних хозяйствах. И именно этот сегмент производителей свинины заявляет о невыгодности такого бизнеса – корм для животных слишком дорог. 

«У нас на юге нет дешевых добавок – картофеля или свеклы, поэтому корм в основном зерновой. А на одно животное на 100 кг привеса уходит около тонны зерна и отрубей», – рассказывает шестидесятилетний житель пригорода Шымкента Александр Штурм. Раньше он держал у себя на подворье от 50 до 70 голов свиней, сейчас у него нет ни одной. 

Статистика показывает: если на 1 января 2018 года в регионе было официально зарегистрировано шесть крестьянских хозяйств и один индивидуальный предприниматель, занимающиеся разведением свиней, то уже к началу 2020 года крестьянских хозяйств осталось только четыре, правда, нашелся еще один «ипэшник», желающий заняться свиноводством.

Теперь уже бывший свиновод Штурм вспоминает, что еще два года назад во время уборки урожая зерно с комбайнов можно было купить по 40 тенге за 1 кг. Сейчас цена выросла на 50%, до 60 тенге.

«Арендаторы в период уборки нуждаются в деньгах на ГСМ, вот и продают зерно дешевле. Но в 2019 году ячмень уже был по 50 тенге, а пшеница – по 60 тенге за 1 кг. Возле мелькомбината, где должны быть самые дешевые отруби, они продавались по 56 тенге за 1 кг. При таких высоких ценах на корм разве есть смысл держать скотину?», – сетует Александр Штурм.

О сокращении количества фермерских хозяйств, разводящих свиней, и нехватке и дороговизне кормов говорит и начальник отдела по развитию племенного животноводства Управления сельского хозяйства и ветеринарии Шымкента Жанибек Тогай.

«Занятие этим видом животноводства, по всей видимости, в таких условиях нерентабельно, поэтому многие фермеры переходят на разведение птицы. На сегодняшний день в Шымкенте у нас только два крупных фермерских хозяйства, которые занимаются свиноводством», – рассказал чиновник.

По его словам, в этих двух фермах содержат в общей численности свыше 9 тыс. голов. Еще около 9,7 тыс. голов разводят в придомовых хозяйствах Шымкента.

Рыночная цена

Несмотря на уменьшение профильных крестьянских и фермерских хозяйств в Туркестанской области, свинины на местных рынках стало больше – за счет импорта из других регионов страны.

«Мясо привозят из Павлодара, Актобе, Караганды. Оно там очень хорошего качества», – рассказала «Курсиву» продавец Саера Туленбаева, которая около 20 лет занимается мясной торговлей

И продавцы, и производители отмечают снижение спроса на свинину. Эту тенденцию они объясняют оттоком из региона целевой покупательской аудитории – славянского населения.

«Славяне уезжают, и спроса меньше. Если два-три года назад за день можно было продать две туши, то сейчас и одна с трудом уходит», – отмечает Виктор Коваленко, житель села Састобе, тоже в прошлом державший на своем подворье несколько десятков свиней.

Гипотезу туркестанских продавцов и производителей поддерживают данные Комстата о том, что по итогам 2018 года Казахстан покинуло более 41,8 тыс. человек, из них 72,4% – русские, 7,4% – немцы, 6,6% – украинцы и 4,5% – казахи.

На рынках южного региона цена на свинину колеблется в диапазоне от 1 300 до 1 800 тенге за кг. Для сравнения: стоимость килограмма свинины в Центральном Казахстане – около 2 тыс. тенге, на севере – 1 400 тенге, на западе – от 1 500 до 1 800 тенге. Непосредственно в Актау цены на свинину достигают 2 600 за кг.

Поголовье свиней в Казахстане на начало 2020 года составляло почти 900 тыс. Это число должно заметно вырасти в ближайшие пять лет. Действующая программа развития мясного свиноводства на экспорт предполагает, что к концу 2025 года объем производства свинины в республике увеличится с 91,9 тыс. тонн до 200 тыс. тонн в год, и половина произведенной свинины пойдет на экспорт в Китай и Россию.

Читайте нас в TELEGRAM | https://t.me/kursivkz

Биржевой навигатор от Freedom Finance